Gotha GIV, GV

W lutym 1917 roku do produkcji wszedł nowy model Gothy - GIV. Od poprzedniego Gotha GIII różnił się zastosowaniem sklejkowego pokrycia kadłuba i umieszczeniem lotek na obu płatach. Silniki nie uległy zmianie. Ten egzemplarz okazał być się bardzo dobry, toteż został wyprodukowany w liczbie 230 egzemplarzy. Ponadto zakłady Siemens Schuckert Werke (SSW) i Luftfahrzeug Geselschaft (LFG) produkowały te samoloty na licencji. Powstało tam odpowiednio 80 i 30 egzemplarzy. Połowa produkcji zakładów SSW została przekazana do jednostek szkoleniowych, zaś wszystkie bombowce wyprodukowane w wytwórni LVG zostały przekazane lotnictwu Austro-Węgier. Austriackie Gothy GIV posiadały inne silniki - Hiero po 230 KM każdy i inne karabiny maszynowe - Schwarzlose kal. 8 mm. Jeden szkoleniowy Gotha GIV posiadał silniki Maybach MbIVa o mocy 245 KM każdy ze śmigłami ciągnącymi (!).

Po tym udanym bombowcu Burkhard poszedł dalej i zaprojektował kolejny model - Gotha GV. Ten typ został oblatany w lipcu 1917 roku a już w sierpniu tego roku rozpoczęły się pierwsze dostawy nowych bombowców na front. W lutym 1918 roku wypuszczono nieco zmodyfikowany model GVa a w czerwcu - GVb. W zasadzie jedyną różnicą modeli a i b od pierwotnego typu G.V był większy udźwig i dodatkowa para kół podwozia - jak w prototypie Gothy GII. W ostatnich wersjach samolotów Gotha umożliwiono tylnemu strzelcowi prowadzenie ognia pod samolot, poprzez usunięcie części pokrycia z dna kadłuba. Wszystkiego wyprodukowano około 200 egzemplarzy bombowców GV, GVa i G.b.

W sumie wszystkie typy samolotów Gotha - od GI do GVb od 3 września 1917 roku do 19 maja 1918 roku wykonały 70 nocnych ataków na Wielką Brytanię. Podczas wszystkich tych działań stracono 60 maszyn, z czego tylko 8 zostało zestrzelonych przez wrogie myśliwce a 12 przez artylerię przeciwlotniczą. Znakomita większość straconych maszyn - 36 egzemplarzy uległo rozbiciu podczas lądowania (!).

Samoloty Gotha GII - GVb były trzymiejscowymi, dwusilnikowymi dwupłatami bombowymi konstrukcji mieszanej. Kadłub kratownicowy, o przekroju prostokątnym, drewniany, kryty w zależności od modelu sklejką i płótnem lub tylko sklejką. Kabina bombardiera znajdowała się z przodu i była wyposażona w linkowy system zwalniania bomb z pod dolnego płata oraz otwór bombowy w podłodze do ręcznego zrzucania bomb mniejszej wagi. Ponadto posiadała karabin Parabellum na obrotniku. W środku znajdowała się kabina pilota, z tyłu zaś tylnego strzelca wyposażona w drugi karabin Parabellum. Płaty dwudźwigarowe, drewniane kryte płótnem. Lotki w zależności od wersji tylko na górnym płacie lub na obu. Napęd samolotów (z wyj. Gotha GII) stanowiły dwa silniki rzędowe Mercedes DIVa o mocy 257 KM.