Albatros CI

Albatros CI został zaprojektowany przez Roberta Thelena, jednakże maszyna ta w dużym stopniu opierała się na Albatrosie BII, który był konstrukcją Ernsta Heinkla. Albatros CI od pierwowzoru zasadniczo różnił się przede wszystkim zamianą miejsc obserwatora i pilota - teraz obserwator zajmował tylną kabinę, co dawało mu szersze pole widzenia do obserwacji. Ponadto obserwator miał do dyspozycji karabin maszynowy, co dawało załodze samolotu możliwość obrony przed atakiem. Albatros CI wszedł do służby w czerwcu 1915 roku, a jego produkcja trwała aż do końca 1916 roku. Ogółem powstało 745 egzemplarzy tych maszyn, które produkowane były przez kilka zakładów. Samoloty produkcji poszczególnych firm różniły się nieznacznie od siebie - najczęściej napędem, drobnymi szczegółami konstrukcji, a także wymiarami i osiągami. Przykładowo firma BFW produkowała odmianę CIa z silnikiem Argus AsIII o mocy 180 KM. Istniała także odmiana CIb, która miała taki sam silnik co wersja podstawowa (Mercedes DIII), ale różniła się od niej nieznacznie wymiarami, masą i osiągami. Na samolotach Albatros CI latali w początkach swych karier lotniczych tacy piloci, jak Manfred von Richthofen i Oswald Boelcke, który nawet na Albatrosie CI odniósł swe pierwsze zwycięstwo powietrzne.

Albatros CI był dwumiejscowym, jednosilnikowym dwupłatem rozpoznawczym konstrukcji drewnianej. Kadłub kratownicowy, kryty w przedniej części blachą, reszta płótnem. Płaty dwudźwigarowe, kryte płótnem, lotki tylko na górnym płacie. Usterzenie klasyczne, płaskie, kryte płótnem. Napęd samolotu stanowił silnik rzędowy Mercedes DIII o mocy 160 KM. Uzbrojeniem samolotu był jeden karabin Parabellum na obrotniku oraz dwie lub cztery bomby 12,5 kg w specjalnej komorze, zwalniane mechanicznie pedałem przez obserwatora. Jego następcą został Albatros CIII.